வெளியேறுங்கள்...!

கத்தாரின் ராஜதந்திர வெளியேற்ற அறிவிப்பு:

"தயவுசெய்து வெளியேறுங்கள்"

— மத்திய கிழக்கு வரலாற்றிலேயே மிகவும் கண்ணியமான "வெளியே போ"

ஒரு பிராந்தியத்தில் மிகப்பெரிய அமெரிக்கத் தளத்தை வைத்திருக்கும் நாடு, உபசரிப்புக்கு ஒரு எல்லை உண்டு என்பதை திடீரென நினைவுகூர்கிறது. அழைப்பு விடுக்கப்பட்ட காலத்தையும் தாண்டி தங்கியிருந்த விருந்தினர்கள், ஏவுகணைகள் பறந்து கொண்டிருக்கும் வேளையில் தங்கள் பைகளை மூட்டைக் கட்டிக்கொண்டு கிளம்புமாறு இப்போது கேட்கப்படுகிறார்கள்.

முக்கியச் செய்தி: கத்தார் உத்தியோகபூர்வமாக அமெரிக்காவை அதன் தளம் அமைக்கும் உத்திகளை "மறுபரிசீலனை" செய்யுமாறு கேட்டுக்கொண்டுள்ளது.

இதன் நிஜமான அர்த்தம்: "தயவுசெய்து வெளியேறுங்கள். நாங்கள் மீண்டும் கேட்கப் போவதில்லை. உங்கள் THAAD ஏவுகணைகள், F-35 விமானங்கள், மற்றும் $1.1 பில்லியன் மதிப்புள்ள ரேடார் குப்பைகளையும் எடுத்துக்கொண்டு கிளம்புங்கள்."

அல் உதித் (Al Udeid) நிலைமை

அல் உதித் விமானத் தளத்தைப் பற்றி பேசுவோம். மத்திய கிழக்கிலேயே மிகப்பெரிய அமெரிக்க ராணுவத் தளம் இது. 8,000 முதல் 10,000 அமெரிக்க வீரர்கள் இங்கு உள்ளனர்.

அமெரிக்க மத்திய கட்டளையகத்தின் (US Central Command) வான்வழித் தாக்குதல்களின் மூளையாகச் செயல்படும் கூட்டு வான் செயல்பாட்டு மையம் இங்குதான் உள்ளது. 12,000 அடி நீளமுள்ள இரண்டு ஓடுதளங்கள். 1996 முதல் $5 பில்லியன் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஆனால் இப்போது, இது ஒரு மிகவும் விலையுயர்ந்த "வெள்ளை யானையாக" (பயனற்ற சொத்து) மாறியுள்ளது. இதை கத்தார் மீண்டும் அதன் உரிமையாளரிடமே திருப்பித் தர விரும்புகிறது.

நேரம் தான் எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்கிறது

இந்த வேண்டுகோள் பின்வரும் நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு வந்துள்ளது:

⭕️ ஈரானிய ஏவுகணைகள் அல் உதித் தளத்தை (பலமுறை) தாக்கின.

⭕️ $1.1 பில்லியன் மதிப்பிலான ரேடார் இப்போது $0 மதிப்புள்ள இரும்புத் துண்டுகளாக மாறியுள்ளது.

⭕️ பஹ்ரைனில் உள்ள ஐந்தாவது கடற்படை தலைமையகம் அழிக்கப்பட்டது.

⭕️ அமெரிக்க வீரர்கள் வளைகுடா நாடுகளில் உள்ள ஹோட்டல்களில் ஒளிந்து கொள்ளத் தொடங்கினர்.

⭕️ அமெரிக்க போர்க்கப்பல்கள் திறந்த கடலை நோக்கித் தப்பி ஓடத் தொடங்கின.

⭕️ "தோற்கடிக்க முடியாத" அமெரிக்க ராணுவம், மிகவும் எளிதாகத் தோற்கடிக்கப்படக் கூடிய ஒன்றாகத் தெரியத் தொடங்கியது.

இந்தச் சூழலைக் கவனித்த கத்தாரிகள் சிந்தித்தார்கள்:

"உலகிலேயே மிகப்பெரிய இலக்கை (Target) நம் நாட்டில் வைத்திருப்பது, அதிக எரிவாயு வளம் கொண்ட ஒரு சிறிய நாட்டுக்குச் சிறந்த உத்தி அல்ல."

ராஜதந்திர மொழி

"தள உத்திகளை மறுபரிசீலனை செய்யுங்கள்" (Reconsider basing strategies) என்ற வார்த்தைகளுக்குப் பின்னால் பெரிய அர்த்தம் உள்ளது. சாதாரண மொழியில்ச் சொன்னால்:

"நாங்கள் இதைப் பற்றிப் பேசிவிட்டோம்."

"நாங்கள் இதைப் பற்றி யோசித்துவிட்டோம்."

"நாங்கள் ஒரு முடிவெடுத்துவிட்டோம்."

"தயவுசெய்து கிளம்புங்கள்."

இது வீட்டின் சாவியைத் தொலைத்துவிட்டது போல நடித்துவிட்டு, ரகசியமாகப் பூட்டை மாற்றுவதற்குச் சமமான ஒரு ராஜதந்திரச் செயல்.

மற்ற விருந்தினர்களும் வெளியேறுகிறார்கள்
இந்த உண்மையை உணர்ந்தது கத்தார் மட்டுமல்ல. மற்ற நாடுகளின் நிலைமையைப் பாருங்கள்:

சவுதி அரேபியா: அத்தியாவசியமற்ற அமெரிக்கப் பணியாளர்களை வெளியேற்றுகிறது.

யுஏஇ (UAE):  பகிரங்கமாகத் தங்களைத் தள்ளி வைத்துக் கொள்கிறது. "இது எங்கள் போர் அல்ல" என்று அவர்கள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவர்களின் விமான நிலையங்கள் எரிகின்றன.

குவைத்: கூடுதல் பாதுகாப்பு அமைப்புகளை வைக்க "தயக்கம்" காட்டுகிறது. அதன் அர்த்தம்: "எங்களுக்கு ஏற்கனவே போதுமான பிரச்சனைகள் உள்ளன, நன்றி."

பஹ்ரைன்: ஐந்தாவது கடற்படை தலைமையகம்? அழிக்கப்பட்டுவிட்டது. வரவேற்பு விரிப்பே இப்போது எரிந்து கொண்டிருக்கிறது.

ஓமன்: தாக்குதலுக்கு உள்ளானது. நடுநிலைமை என்பது ஒரு கேடயம் அல்ல என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.

விருந்து முடிந்துவிட்டது. விருந்தினர்கள் வெளியேறுகிறார்கள். உடைந்த கண்ணாடித் துண்டுகளைப் பெருக்கிக்கொண்டே, "ஏன் இந்த விருந்தை நடத்தினோம்?" என்று வீட்டின் உரிமையாளர் யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

"பாதுகாப்பான புகலிடம்" என்ற கட்டுக்கதை

அமெரிக்கர்களைத் தங்க வைப்பதன் மூலம் பாதுகாப்பு கிடைக்கும், பாதுகாப்பாக இருக்கலாம் என்று கத்தார் நினைத்தது. ஆனால், "பாதுகாப்பு" என்பது "இலக்கு" (Target) என்பதன் இன்னொரு பெயர் என்பது இப்போது புரிகிறது.

ஈரான் தாக்கத் தொடங்கியபோது, பாதுகாப்பு அவர்களைக் காப்பாற்றவில்லை—மாறாகத் தாக்குதலை ஈர்த்தது.

$1.1 பில்லியன் ரேடார் எதையும் பாதுகாக்கவில்லை. அது ஒரு விலையுயர்ந்த பள்ளத்தை மட்டுமே உருவாக்கியது.

F-35 விமானங்கள் எதையும் பாதுகாக்கவில்லை. அவை இப்போது தரையிறக்கப்பட்டுள்ளன, அவற்றின் விமானிகள் ஒளிந்து கொண்டுள்ளனர்.

THAAD அமைப்புகள் எதையும் பாதுகாக்கவில்லை. அவற்றில் இரண்டு இப்போது இரும்புத் துண்டுகள்.

அமெரிக்கப் படை அங்கு இருந்த ஒரே பலன்:

ஒரு பேரரசுக்கு (Empire) இடம் கொடுத்தால் எந்த இடமும் பாதுகாப்பானது அல்ல என்பதை ஈரான் நிரூபிக்க ஒரு வாய்ப்பு கிடைத்ததுதான்.

பொருளாதார யதார்த்தம்

கத்தாரிடம் எரிவாயு உள்ளது. அதுவும் மிக அதிக அளவில். ஆனால் இப்போது அந்த எரிவாயு விநியோகம் நடக்கவில்லை. திரவ இயற்கை எரிவாயு (LNG) உற்பத்தி நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. ராஸ் லஃபான் தொழில் நகரம் இலக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஐரோப்பிய எரிவாயு விலைகள் 50% அதிகரித்துள்ளன.

முழு கத்தார் பொருளாதாரமும் "ஸ்திரத்தன்மை இருந்தால் மட்டுமே எரிசக்தி விநியோகம் நடக்கும்" என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இப்போது அந்த ஸ்திரத்தன்மை ஒரு கனவாகிவிட்டது. அமெரிக்கர்கள் போரைக் கொண்டு வந்தார்கள். ஈரானியர்கள் நெருப்பைக் கொண்டு வந்தார்கள். கத்தார் எதைக் கொண்டு வந்தது?

"மறுபரிசீலனை" உத்தி

"மறுபரிசீலனை" என்பது நடைமுறையில் என்ன அர்த்தம்? சில வாய்ப்புகளைப் பார்ப்போம்:

வாய்ப்பு 1:  அமெரிக்கா தானாகவே வெளியேறுகிறது. கௌரவத்தைக் காப்பாற்றிக் கொள்கிறது. அது தங்களுடைய முடிவு என்பது போல நடிக்கிறது.

வாய்ப்பு 2:  அமெரிக்கா வெளியேற மறுக்கிறது. ஈரான் தொடர்ந்து தாக்குகிறது. அதிக இடிபாடுகள், அதிக புகை. கத்தாரின் உட்கட்டமைப்புகள் மேலும் அழிக்கப்படுகின்றன.

வாய்ப்பு 3:  அமெரிக்கா நெருக்கடிக்கு உள்ளாகி வெளியேறுகிறது. இது அவர்களைப் பலவீனமாகக் காட்டும். எதிரிகளைத் தூண்டும். ஆனால் குறைந்தபட்சம் ஏவுகணைத் தாக்குதலாவது நிற்கும்.

தற்போது வாய்ப்பு 3 தான் மிகவும் ஈர்க்கக்கூடியதாகத் தெரிகிறது.

மற்ற கோரிக்கைகள்
கத்தாரின் இந்த "வேண்டுகோள்" ஏற்கனவே உள்ள நீண்ட பட்டியலில் இணைகிறது:

ஈராக்: "தயவுசெய்து வெளியேறுங்கள்" (பலமுறை).

ஆப்கானிஸ்தான்: "தயவுசெய்து வெளியேறுங்கள்" (இறுதியில் அவர்கள் வெளியேறினர்).

சிரியா: "தயவுசெய்து வெளியேறுங்கள்" (இன்னும் அங்கேயே இருந்து பிரச்சனைகளை உருவாக்குகிறார்கள்).

சவுதி அரேபியா: "அத்தியாவசியமற்றவர்களை வெளியேற்றுங்கள்" (முதல் படி).

மத்திய கிழக்கு நாடுகள் மெதுவாகவும், கண்ணியமாகவும் அமெரிக்காவை மூட்டையைக் கட்டச் சொல்கின்றன. தங்களுக்குச் செல்ல வேறு இடமில்லை என்பதை அமெரிக்கா மெதுவாக, தயக்கத்துடன் உணர்ந்து வருகிறது.

உபசரிப்பு உவமை

நீங்கள் ஒரு விருந்து வைக்கிறீர்கள் என்று கற்பனை செய்து பாருங்கள். நீங்கள் அழைத்த ஒரு விருந்தினர் தனது 50 நண்பர்களைக் கூட்டி வருகிறார். அவர்கள் உங்கள் உணவை எல்லாம் சாப்பிடுகிறார்கள். உங்கள் தளபாடங்களை உடைக்கிறார்கள். அண்டை வீட்டாருடன் சண்டையிடுகிறார்கள். பிறகு அவர்கள் செய்த குழப்பத்தை சுத்தம் செய்ய உங்களிடமே உதவி கேட்கிறார்கள்.

எந்தக் கட்டத்தில் நீங்கள் "போதும், நீங்கள் கிளம்ப வேண்டிய நேரம் இது" என்று சொல்வீர்கள்? கத்தார் இப்போது அந்த நிலையை எட்டிவிட்டது.

கிளைமாக்ஸ்

வேடிக்கை என்னவென்றால், அமெரிக்கர்களைத் தங்க வைப்பது பாதுகாப்பு தரும் என்று கத்தார் நம்பியது. அந்தப் "பாதுகாப்பு" தங்களைக் காக்கும் என்று அவர்கள் நம்பியது ஒரு நகைச்சுவை. ஒரு உபசரிப்பாளராக இருப்பது என்பது ஒரு இலக்காக மாறுவதுதான் என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை.

அல் உதித் தளத்திலிருந்து எழும் புகையில் அந்த நகைச்சுவைக்கான பதில் உள்ளது. ரேடார் இருந்த இடத்தில் கிடக்கும் இடிபாடுகளில் அது எழுதப்பட்டுள்ளது. தங்கள் நாடு ஏன் எரிகிறது என்று விளக்கம் சொல்ல வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் ஒவ்வொரு கத்தார் அதிகாரியும் அதைத்தான் பேசுகிறார்கள்.

விருந்து முடிந்தது. விருந்தினர்கள் வெளியேறுகிறார்கள். உரிமையாளர் சேதத்தை கணக்கிடுகிறார்.

அங்கேயே எங்கோ தெஹ்ரானில் (Tehran) யாரோ ஒருவர் சொல்லிக் கொண்டிருக்கலாம்: "நாங்கள் அப்போதே சொன்னோம் இல்லையா?"

- அந்த வீதியைப் பற்றி

-  எக்ஸ் வலைத்தளத்தில் ஒரு பதிவு...!